อนนฺตคุณสมฺปนฺนา

                                                ชเนตฺติชนกา อุโภ

มยหํ มาตาปิตุนํว                        ปาเท วนฺทามิ สาทรํ

        ข้าขอนบชนกคุณ

                                                ชนนีเป็นเค้ามูล

ผู้กอบนุกูลพูน                           ผดุงจวบเจริญวัย

        ฟูมฟักทะนุถนอม             บ บำราศนิราไกล

แสนยากเท่าไรไร                     บ คิดยากลำบากกาย

      ตรากทนระคนทุกข์            ถนอมเลี้ยงฤรู้วาย

ปกป้องซึ่งอันตราย                    จนได้รอดเป็นกายา

        เปรียบหนักชนกคุณ           ชนนีคือภูผา

ใหญ่พื้นพสุนธรา                        ก็ บ เทียบ บ เทียมทัน

        เหลือที่จะแทนทด             จะสนองคุณานันต์

แท้ปูชไนยอัน                           อุดมเลิศประเสริฐคุณฯ