อนนฺตคุณสมฺปนฺนา

                                                           ชเนตฺติชนกา อุโภ

มยฺหํ มาตาปิตุนํว                             ปาเท วนฺทามิ สาทรํ

          ข้าขอนบชนกคุณ

                                                           ชนนีเป็นเค้ามูล

ผู้กอบนุกูลพูน                                  ผดุงจวบเจริญวัย

          ฟูมฟักทะนุถนอม                  บ บำราศนาราไกล

แสนยากเท่าไรไร                            บ คิดยากลำบากกาย

          ตรากทนระคนทุกข์               ถนอมเลี้ยงฤรู้วาย

ปกป้องซึ่งอันตราย                          จนได้รอดเป็นกายา

          เปรียบหนักชนกคุณ               ชนนีคือภูผา

ใหญ่พื้นพสุนธรา                              ก็ บ เทียบ บ เทียมทัน

          เหลือที่จะแทนทด                  จะสนองคุณานันต์

แท้บูชไนยอัน                                    อุดมเลิศประเสริฐคุณฯ